Toen ik daarnet de televisie aanstak lag er iemand te bevallen. Het was een vrouw die ik niet bepaald mooi vond en ik weet wel dat geen enkele vrouw mooi is als ze aan het bevallen is maar dat bedoel ik niet. Naast haar zat een hevig transpirerende kerel, zijn tranen bedwingend bij het aftellen naar zijn nu wel erg nabije vaderschap. Naast hem zat nog een andere vent met een rood petje. Deze keek verveeld rond zich en was duidelijk niet geïnteresseerd in de hele situatie. Op de achtergrond wandelde een vrouw voorbij die kopjes en bordjes stapelde en wegbracht.
Ik stelde me een bevalling altijd redelijk intiem voor, met een selecte groep aanwezigen. Als er ooit een meisje bevalt van mijn kind, zal ik het appreciëren dat niet iedereen meekijkt – zij waarschijnlijk ook.
Hoe kan je dan in godsnaam het baren van je kind laten uitzenden op televisie? Een geldsom is vrijwel de enige reden die ik me kan voorstellen. Die kunnen jonge gezinnen best wel gebruiken. Het lijkt me bovendien het enige lokmiddel dat programmamakers kunnen gebruiken om mensen aan te zetten tot dit soort mediaprostitutie. Mij vertel je niet dat diegenen die aan zoiets meedoen op een bepaald moment geen grote spijt en schaamte voelen. Of ben ik de enige die beseft dat een openbare bevalling niet klopt?
Ik zapte snel.
